gnúa
óflokkað
núa, gný; gneri, gnöri, or neri; gnúit; [ gnide]:—to rub; hann tók til orða, ok gneri nefit, and rubbed his nose, 394; gnera ek vátum höndum um augu mér, 224; gnera (gnöra, ) ek í sundr öll málmhlið sterkra borga, 631 B, 31: with , hón rakaði af honum allt hárit ok neri (paper ) í tjöru (), and rubbed it with tar, i. 18; hann gnýr þar við bakinu þar til er boga-strengrinn skarsk, ii. 547; þó at þér sveinar haeði at því, at þú sitir mjótt ok gnúir saman lærum þínum, 13, 539; nokkurrir fiskar gnúa sér svá fast við kviðinn, at …, 77.
Skammstafanir og tilvitnanir
- mod.modern.
- pres.nútíð (e. present)
- pret.þátíð (e. preterite)
- part.lýsingarháttur (e. participle)
- cp.compare.
- Dan.Danish.
- v. l.varia lectio.
- dat.þágufall (e. dative)
- MS.manuscript, manuscripts.
- Orkn.Orkneyinga saga. (E. II.)
- Ó. H.Ólafs saga Helga. (E. I.)
- Sks.Konungs Skugg-sjá. (H. II.)
- Mirm.Mirmants saga. (G. II.)
- Fas.Fornaldar sögur. (C. II.)
- Band.Banda-manna saga. (D. II.)
- Mar.Maríu saga. (F. III.)
- Stj.Stjórn. (F. I.)