gráta
óflokkað
grét, grátið, græt, with grátt-at-tu, weep not thou, 41; [ grêtan; grætan; greotan; lost in , but used in and to greit or greet = weep; gråta; græde; graata]:—to greit, weep; grét Þórir, en Sigmundr mælti, grátum eigi, frændi, munum lengr, 33; Freyja grætr eptir, en tár hennar eru gull rautt, 21; hón tók at gráta ok svaraði engu, 11; hvárt grætr þú nú Skarphéðinn, 202; hón greiddi hárit frá augum sér ok grét; Flosi mælti, skapþungt er þér nú, frændkona, er þú grætr, 176, 38, 39; fár er fagr ef grætr, i. 566; hversu bersk Auðr af um bróður-dauðann, grætr hón mjök? 24, 62; gráta sáran, to ‘greit sore,’ Ísl. ii. 103; gráta hástöfum, to weep aloud; hón mátti eigi stilla sik ok grét hástöfum, 27; gráta beiskliga, to weep bitterly, ; gráta fögrum tárum, to weep fair tears ( θαλερόν δάκρυ), to ‘greit sore;’ gráta fegins-tárum, to weep tears of joy.
II. to bewail, weep for one, 677. 1; þó er þat vel er þú grætr góðan mann, 176; gráta Baldr ór Helju, 39; ef allir hlutir í heiminum kykvir ok dauðir gráta hann, 38: the saying, sé gret aldrei fyrir gull sem ekki átti það, he never wept for gold who had it not, i. 286, ii. 84.III. grátinn, bathed in tears, 385, 94; hón var löngum grátin, i. 193; hón var grátin mjök, 28.
Skammstafanir og tilvitnanir
- pres.nútíð (e. present)
- neg.negative.
- suff.suffix.
- Ulf.Ulfilas.
- A. S.Anglo-Saxon.
- Hel.Heliand.
- mod.modern.
- Engl.English.
- North. E.Northern English.
- Scot.Scottish.
- Swed.Swedish.
- Dan.Danish.
- cp.compare.
- trans.transitive.
- part.lýsingarháttur (e. participle)
- Hkv. Hjörv.Helga-kviða Hjörvarðssonar. (A. II.)
- Ivar AasenIvar Aasen’s Dictionary, 1850.
- Fær.Færeyinga saga. (E. II.)
- EddaEdda. (C. I.)
- Nj.Njála. (D. II.)
- Fb.Flateyjar-bók (E. I.)
- Gísl.Gísla saga. (D. II.)
- N. T.New Testament.
- Vídal.Vídalíns-Postilla.
- Stj.Stjórn. (F. I.)
- Am.Atla-mál. (A. II.)
- Bs.Biskupa sögur. (D. III.)
- Vígl.Víglundar saga. (D. V.)