gyrða
óflokkað
ð or t, [ gyrðan; gird; gjorde: gerða () and gyrða are kindred words, both formed from the gairdan, gard, gurdun; gerða, as also garðr (), from the ; gyrða from the participle]:—to gird oneself with a belt or the like; eptir þat gyrðir Klaufi hann svá fast (girded his belt so tight) at hélt við meiðsl, 143; síðan gyrði mærin sik með einu ríku belti, ; hann gyrði sik með dúki, x. 314; gyrðr í brækr, with breeks girt up, vii. 143; gyrða sik, to fasten the breeks, as the ancients used belts instead of braces; gyrða lendir sínar, to gird up one’s loins, 84, passim; fésjóð er hann var gyrðr með, girt with a purse, from wearing the purse fastened to the girdle, vii. 142.
β. to girth or saddle a horse; hann hefir ekki svá vel gyrt hest þinn, at þat muni duga, gyrtu þá betr, Ísl. ii. 340; þá setti hann söðul á hest sinn ok gyrði hann fast, 47: to secure a cart load by girding it, með hlassi því er hann gyrðir eigi reipum, i. 379; g. hlass, taug eða reipi, 349; hann gyrði at utan, he girded it well, 66: say a horse is laus-gyrtr, fast-gyrtr, has its girths loose or tight: edged, bordered, bolli gyrðr með silfri, iii. 81.γ. to gird oneself with a sword; konungr steypir brynju á sik ok gyrðir sik með sverðinu Kvernbít, i. 155; hann gyrði sik með búnu sverði, 31.II. gyrðr, girt with a weapon; g. saxi, 54, ii. 83, 126; g. sverði, 285, 374, ii. 111, iv. 58, x. 201, 415, 116; g. skálmum, 2. 19.
Skammstafanir og tilvitnanir
- A. S.Anglo-Saxon.
- Engl.English.
- Dan.Danish.
- q. v.quod vide.
- Goth.Gothic.
- pret.þátíð (e. preterite)
- Icel.Iceland, Icelander, Icelanders, Icelandic.
- part.lýsingarháttur (e. participle)
- Sd.Svarfdæla saga. (D. II.)
- El.Elis saga. (G. II.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Hom.Homiliu-bók. (F. II.)
- Stj.Stjórn. (F. I.)
- Str.Strengleikar. (G. II.)
- N. G. L.Norges Gamle Love. (B. II.)
- Fs.Forn-sögur. (D. II.)
- Hkr.Heimskringla. (E. I.)
- Ó. H.Ólafs saga Helga. (E. I.)
- Nj.Njála. (D. II.)
- Grett.Grettis saga. (D. II.)
- Eg.Egils saga. (D. II.)
- Gkv.Guðrúnar-kviða. (A. II.)