gæðingr
nafnorðkarlkyn
, a man of property; among the Norsemen in Orkney and Shetland gæðingr was used synonymously with lendir menn in Norway, landlords, barons, nobles, chiefs; góð gæðings ætt, the nobleman’s fair daughter, (an Orkney poem); gæðinga-skip, a ship with Orkney chiefs on board, 232; þetta eru allt Jarla ættir ok gæðinga í Orkneyjum, 39; hurfu gæðingar mjök í tvá staði, 178, 380; adding the name of the liege-lord, þeir vóru allir gæðingar Páls jarls, 186; þeir vóru vitrir menn, ok mörgum öðrum gæðingum stefndi hann til sín, 232, 242, 262, 330; stallarar konungs ok aðrir gæðingar, vi. 442; á konungs borð ok hans gaeðinga, x. 303: ríkisborinna manna ok gæðinga Jezraels-borgar, 600. 1 Kings xxi. 8 (‘to the elders and nobles’); gæðingar af Galaad, 405. Judges xi. 5 (‘the elders of Gilead’); gæðingar Gaze-borgar, 418, ‘the lords of the Philistines,’ Judges xvi. 23; eigi gæðingar heldr undirmenn hans ok andligir synir, 203, passim.
II. a racehorse.
Skammstafanir og tilvitnanir
- m.karlkyn (e. masculine)
- prop.proper, properly.
- ch.chapter.
- sqq.following.
- cp.compare.
- mod.modern.
- Jd.Jómsvíkinga-drápa. (A. III.)
- Ann.Íslenzkir Annálar. (D. IV.)
- Orkn.Orkneyinga saga. (E. II.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Stj.Stjórn. (F. I.)
- Mar.Maríu saga. (F. III.)