hlærlýsingarorðadj. (hlætt, n.), [akin to hlé, hláka, q. v., cp. hlýr], warm, mild; hlær vindr, Fms. ii. 228; blíðari ok hlærri en aðrir vindar, Sks. 219; veðr var þykt ok hlætt, Fbr. 13; en Ginnunga-gap var svá hlætt sem lopt vindlaust, Edda 4.