Yrða

hlægja

sagnorð
ð, properly hlœgja, [causal of hlæja], to make one laugh; at hundi elskar Andaðr … ok jöfur hlœgir, 6 (in a verse); at engi maðr mundi sá vera at hann mundi eigi hlœgja með sínum gamansamlegum orðum, 118 B; at Ægir skyldi þat gera, er hón hugði at þeir skyldi eigi mega, at hlægja hana, to make her laugh, 46: to gladden one, make one’s heart leap for joy, cheer one; þat hlægir mik, segir Skarphéðinn, áttú munt hefna mín, 202; þat hlœgir mik nú, at ek sé þat, nafni, at þinn sigr mun eigi langr vera, xi. 23; oss hlœgir þat eigi, ; drottins-svikar er Djöful hlœgðu, v. 126 (in a verse).
Skammstafanir og tilvitnanir
  • metaph.metaphorical, metaphorically.
  • Fagrsk.Fagrskinna. (K. I.)
  • Sks.Konungs Skugg-sjá. (H. II.)
  • EddaEdda. (C. I.)
  • Nj.Njála. (D. II.)
  • Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
  • Korm.Kormaks saga. (D. II.)