hljóða
sagnorð
að, [ lauten; lyde], to sound; hversu hverr stafr hljóðar, 159, , ii. passim; rödd hljóðar í hans eyra, : to run, of speech and writing, eptir því sem letrið hljóðar, 29; réttarbót er svá hljóðar, a writ which runs thus, i; whence the phrase, svo hljóðandi, to this effect, as follows.
2. to scream with pain, of horror; þeir hljóðuðu og fórnuðu til mín höndunum, x. 255; þeir hljóðuðu afskapliga, xxii. 308: also of a child, see hljóð above; farðu að hugga barnið, það er að hljóða.
Skammstafanir og tilvitnanir
- Germ.German.
- Dan.Danish.
- SkáldaSkálda. (H. I.)
- Mar.Maríu saga. (F. III.)
- Bs.Biskupa sögur. (D. III.)
- Stj.Stjórn. (F. I.)
- Od.Odysseifs-kvæði, prose, 1829.