Yrða

klaka

sagnorð
1. að, [ klukke], to twitter, of a swallow; to chatter, of a pie; hann heyrði at igður klökuðu á hrísinu, 136, 420, 80, 168, 544: of an eagle, Ísl. ii. 195: , of a person, ok und kvernum klaka, 44:—, klakask við, to have a dispute about; við biskup munum klakask við um kirkju-bann, i. 749.2. u, a name. Klöku-ætt, the family of K.,
Skammstafanir og tilvitnanir
  • Dan.Danish.
  • metaph.metaphorical, metaphorically.
  • reflex.reflexive.
  • f.kvenkyn (e. feminine)
  • pr.proper, properly.
  • Sæm.Sæmundar Edda. (A, C. I.)
  • Eg.Egils saga. (D. II.)
  • Stj.Stjórn. (F. I.)
  • Þiðr.Þiðreks saga. (G. I.)
  • Karl.Karla-magnús saga. (G. I.)
  • Ls.Loka-senna. (A. I.)
  • Bs.Biskupa sögur. (D. III.)
  • Landn.Landnáma. (D. I.)