minnka
óflokkað
mínka, að, [minni, minnr], to lessen, diminish, 732. 1, 167, 334; sik, virðing sína, to lower oneself, 222, 154.
2. to abate, decrease; veðrit () minnkar, 99; skóginn minnkar, 4; ísa minnkar, ix. 350.II. to grow less, decrease; hiti minnkask, 732. 1, 70, 180, 474, 59: to be lowered, disgraced, ef Sturla er at nokkru minnkaðr, i. 104; minnkask ekki, 16; minnkaðisk vár sæmd í því, x. 7.
Skammstafanir og tilvitnanir
- proncd.pronounced.
- m.karlkyn (e. masculine)
- impers.ópersónulegt (e. impersonal)
- acc.þolfall (e. accusative)
- reflex.reflexive.
- SkáldaSkálda. (H. I.)
- Rb.Rímbegla. (H. III.)
- Nj.Njála. (D. II.)
- Sd.Svarfdæla saga. (D. II.)
- Eg.Egils saga. (D. II.)
- Str.Strengleikar. (G. II.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Barl.Barlaams saga. (F. III.)
- Stj.Stjórn. (F. I.)
- Sturl.Sturlunga saga. (D. I.)
- Hrafn.Hrafnkels saga. (D. II.)