minnr
atviksorð
, also spelt and miðr, and so always in usage; minnst; answering to lítt (see lítill); [ mins or minz; minus]:—less, with ; hálfum vegnum penningi miðr en hálfan sjötta eyri, ii. 175; vetri miðr en hálf-sextugr, fifty-five years old save one [ ‘forty stripes save one’], 18; manni minnr en hálfr sétti tigr, iii. 37; vera lífi minnr, to be minus one’s life, lifeless, dead, Ísl. ii. 315 (); engu miðr Skallagrími, no less than S., 334; engu minnr, no less, ‘nihilo minus,’ 36; sá er miðr neytir, he who makes less use of it, ii. 293; minnr á viðborða, vii. 292; ef maðr stelr minnr en þveiti, i. 253; miðr vel, less well, not very well, Ísl. ii. 330; þeir sem vitrari vóru ok minnr druknir, i. 59; þat skipit er minnr var brotið, ii. 128; minnr mundi Þjóstólfi í augu vaxa, 58; þat er minnr er fjarat, 76; ok er þat eigi minnr mitt hugboð, 202; mundi hann þú minnr saka sóttin, 704; sem minnr er at sköpuðu, iii. 7; minnr frá líkendum, v. 86: in usage, því er miðr, alack! því er verr og miðr = alack! I am sorry.
II. minnst, least; þá er hann varði minnst, when he least expected, 296; minnst mánuð, at least a month, 33; minnst staddr, in a bad plight, Pr. 410.
Skammstafanir og tilvitnanir
- adv.atviksorð (e. adverb)
- compar.miðstig (e. comparative)
- proncd.pronounced.
- mod.modern.
- superl.efsta stig (e. superlative)
- Ulf.Ulfilas.
- cp.compare.
- Lat.Latin.
- dat.þágufall (e. dative)
- i. e.id est.
- Grág.Grágás. (B. I.)
- Íb.Íslendinga-bók. (D. I.)
- Sturl.Sturlunga saga. (D. I.)
- Heiðarv. S.Heiðarvíga saga. (D. II.)
- Eg.Egils saga. (D. II.)
- EddaEdda. (C. I.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- N. G. L.Norges Gamle Love. (B. II.)
- Nj.Njála. (D. II.)
- Ld.Laxdæla saga. (D. II.)
- Fær.Færeyinga saga. (E. II.)
- Sks.Konungs Skugg-sjá. (H. II.)
- Vígl.Víglundar saga. (D. V.)