nýlunda
nafnorðkvenkynný-lunda
u, f. a novelty, a new, strange thing; þótt þeir sæi nýlundur nokkurar, Fms. vii. 87; sáttú nokkura nýlundu í húsinu? Fs. 42; segja kunnu vér nýlundu nokkura, Nj. 196; Guðmundr kvað þat enga nýlundu þar í Eyjafirði þótt menn riði þar um hérað, Lv. 19; nú berr þat til nýlundu á Hóli at Gísli lætr ílla í svefni tvær nætr í samt, Gísl. 22; þat sá borgar-menn at nokkur n. var með her Grikkja, Fms. vi. 157.