nýnæmi
nafnorðhvorugkynný-næmi
n. [nema], a novelty; þat varð til nýnæmis, at …, Ísl. ii. 337; tíðindi þykkja n. öll, Ó. H. 150; óll n. stór ok smá, Lv. 43; af þeim nýnæmum fýstusk fjöldi manna í Noregi til þeirrar ferðar, Fms. vii. 74, Róm. 285, 293 (rendering of the Lat. res novae):—a new dish, not hitherto seen on the table, það er nýnæmi, (mod.)