ofanverðr
lýsingarorðofan-verðr
, to neðanverðr (), the upper, uppermost; í ofanvert bjargit, i. 290; komnir í ofanvert riðit, ii. 5; skegg á ofanverðu barðinu, 310; breiðr at ofanverðu, Ísl. ii. 345; á ofanverðu fjalli, 54; á ofanverðri Heiðmörk, ii. 292; frá öndverðu til ofanverðs, from top to bottom, 118; frá ofanverðu allr prjónaðr, John xix. 23.
2. in the later part of a period, to öndverðr; ofanverða nótt, towards the end of the night, late in the night, iv. 54, 27; öndurða … ofanverða æfi sína, 25, 410; á ofanverðum dögum Haralds, Fh. ii. 182, 3.
Skammstafanir og tilvitnanir
- adj.lýsingarorð (e. adjective)
- opp.opposed.
- q. v.quod vide.
- temp.temporal.
- Hkr.Heimskringla. (E. I.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Str.Strengleikar. (G. II.)
- Fb.Flateyjar-bók (E. I.)
- Hom.Homiliu-bók. (F. II.)
- Gullþ.Gull-Þóris saga. (D. II.)
- Ver.Veraldar saga. (E. II.)
- Rb.Rímbegla. (H. III.)
- Gísl.Gísla saga. (D. II.)