ofsa
sagnorð
að, to overdo, do to excess; hinum bótum er þeir ofsa eðr vansa er í dómum sitja, N. G. L. i. 184; opt eru íll vitni ofsuð fyrir skaps sakir, 247:—ofsa sik, to puff oneself up, be haughty, arrogant; ef þú ofsar þik eigi þér til vansa, Hrafn. 29.
II. reflex. to grow unruly; Jupiter þótti fólkit ofsask, Bret. 6; opt verðr ofsat til vansa, a saying = pride goes before a fall, Al. 138.
2. hence mod. afsast, dep. to rave, rage.