ofsa
sagnorð
að, to overdo, do to excess; hinum bótum er þeir ofsa eðr vansa er í dómum sitja, i. 184; opt eru íll vitni ofsuð fyrir skaps sakir, 247:—ofsa sik, to puff oneself up, be haughty, arrogant; ef þú ofsar þik eigi þér til vansa, 29.
II. to grow unruly; Jupiter þótti fólkit ofsask, 6; opt verðr ofsat til vansa, a saying = pride goes before a fall, 138.
2. hence afsast, to rave, rage.
Skammstafanir og tilvitnanir
- reflex.reflexive.
- mod.modern.
- dep.deponent.
- N. G. L.Norges Gamle Love. (B. II.)
- Hrafn.Hrafnkels saga. (D. II.)
- Bret.Breta sögur. (G. I.)
- Al.Alexanders saga. (G. I.)