reiðask
sagnorð
d, vreiðask, [Dan.-Swed. wredes], to be wrath, angry, or with ; reiðask e-u or e-m, þá reiddisk Höskuldr, ok var fátt um með þeim bræðrum nökkura hríð, 2; reiddisk Gunnarr þó fyrir yðra hönd, ok þykkir hann skapgóðr, 68, 167: r. við e-t, 51, ii. 146, 147; ef maðr er við þat reiðandi, 625: r. e-u, i. 59; konungr reiddisk orðum hennar, vi. 4; r. e-m, fyrir þat reiddusk heiðingar Friðreki biskupi, 268; at eigi reiðisk þú oss, 623. 33.
Skammstafanir og tilvitnanir
- qs.quasi.
- absol.absolute, absolutely.
- dat.þágufall (e. dative)
- Nj.Njála. (D. II.)
- Ó. H.Ólafs saga Helga. (E. I.)
- Eg.Egils saga. (D. II.)
- Grág.Grágás. (B. I.)
- Sks.Konungs Skugg-sjá. (H. II.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)