renna
óflokkað
(older form rinna, 125), renn and rennr; raun, rannt ( ranst), rann, runnum; rynni; imper. renn, renndú; runninn; with renni-a, 2. 30: [ rinnan = τρέχειν, Mark ix. 25, = ρειν, John vii. 38; as also bi-rinnan, and-rinnan; a word common to all languages; the run is formed from the 3rd ]:—to run = currere, of any swift, even, sliding motion (for hlaupa is to leap, bound), used not only of living things, but also of streams, water, wind, light, sun; rakkar þar renna, 24; freki mun renna, 41, 32; vargar runnu á ísi milli Noregs ok Daumerkr, 1047; rennia sá marr, 2. 30; renni und vísa vígblær hinnig, 34; renni rökn bitluð, i. 50; Grani rann at þingi, 2. 4; hest inn hraðfæra láttú hinnig renna, Gh.18; þann hest er renn lopt ok lög, 21; renna í köpp við e-n, 31; renna skeið, to run a race, id.; þeir runnu heim, ii. 101; r. at skeið, to take a run, 111; fór hann til ok rann bergit upp at manninum, 277; hann rennr upp vegginn, 202; r. e-m hvarf, to run out of one’s sight, Sturl iii. 50; mjúkr ok léttr bæði at ríða ok rinna, 125; renna ok ríða, Gþl 411; r. eptir e-m, to run after one, 275; runnit hefir hundr þinn, Pétr postuli, til Róms tysvar ok myndi renni it þriðja sinn ef þú leyfðir, id.; þat þolir hvergi, nema renn til trés eðr staurs, 655 xxx. 5; runnu þeir upp til bæjar með alvæpni. 388; hann rann þá fram í mót Bergönundi, 378; r. á hendr e-m, to use force, 116, 150; margar stoðir runnu undir (supported him) bæði frændr ok vinir, 18; renna á skíðum, to run in snow-shoes.
2. to run, fly; þá spurði Kerþjálfaðr hví hann rynni eigi svá sem aðrir, 275; hvárt skal nú renna, 96, 247; ef maðr stígr öðrum fæti út um höslur, ferr hann á hæl, en rennr ef báðum stígr, 86; nú hefir þú runnit, ok beðit eigi Skútu, 310; rennr þú nú Úlfr inn ragi, … lengra mundir þú r. …, 167; r. undan e-m, 95; reyndusk ílla menn Þóris ok runnu frá honum, vii. 11.II. of things; snara rennr at hálsi e-m, of a loop, ; þat skal maðr eigi ábyrgjask at kýr renni eigi kálfi, ef hann hefir öxn í nautum sínum, i. 25:—of a weapon, hyrnan rann (= renndi) í brjóstið ok gékk á hol, 245:—of the sun, daylight, and the like, to arise, er sól rennr á fjöll Páska-dag, 124; sem leið móti degi ok sólin rann, Bév. 20; rennr dagr, rökkrið þrýtr, 9. 83; renna upp, to rise; um mörguninn er sól rann upp ok var lítt farin, viii. 146; þat var allt senn, at dagrinn rann upp, ok konungr kom til eldanna, ix. 353; þá rann söl upp, ok litu allir bændr til sölarinnar, 109; en er hann vaknaði þa rann dagr upp, 207; dýr og fagr austri í upp er dagr renninn, a ditty; stjörnur renna upp ok setjask, 466; rennr ljós þat upp, 625. 66: less correctly of the setting sun, as, sólin rann, ljós leið, in a hymn, (the Norsemen call the sunset sol-renning):—to run up, of plants, var þess ok ván, at íllr ávöxtr mundi upp renna af íllri rót, ii. 48; þar renna eigi upp þyrnar né íllgresi, 656 A. ii. 14; eru vér ok svá gamlir ok runnir bitar (?) upp, viii. 325, : the phrase, renna upp sem fífill í brekku (see fífill): to originate, æðar renna þar upp ok nætask, … renn ok rödd upp fyrir hverju orði, 169, 198, (upp-runi, origin):—of a stream, river, water, to flow, opin renna hón skal um aldrdaga, Vþm, 16; á hugða ek hér inn renna, 25; rennr þaðan lítill lækr, i. 232; rennanda vatn, a running water, ii. 18; rennandi ár, 45: blóð rennr ór sári, a running sore, wound; þar rann blóð svá mjök at eigi varð stöðvat, i. 46; vatn, sjór rennr ór klæðum, :—to run, lead, trend. þjóðvegir, er renna eptir endilöngum bygðum, ok þeir er renna frá fjalli ok til fjörn, 413:—to run, melt, dissolve, ok hefði runnit málmrinn í eldsganginum, 368; málmr rennr saman, 47; þat renn saman, blends together, 655, xxx. 5:—of wind, to arise, byrr rann á af landi, 389; þá rann á byrr, 135; en er var albúinn ok byrr rann á, 158: hvergi var á runnit á klaæeth;i hans, his clothes were untouched, xi. 38:—of sleep or mental motion, rann á hann höfgi móti deginum, 207; þá rann á hann svemn, 240; rennr á hann svefnhöfgi, ok dreymir hann, 67; þá rann á hann þegar reiði ok öfund, 154 new ; rann þá úmegin á hann, he swooned, viii. 332: þá rann af Gretti úmegit, he recovered his senses, 114; lét hann r. af sér reiðina, i. 15, iii. 73; rann nú af konunginum reiði við mág sinn, xi. 13: e-m rennr í skap, to be affected to tears; er eigi trautt at mér hafi í skap runnit sonar-dauðinn, Þorst. Stang. 55 ( 39, allt í skap ‘komit’): to be angry, var nú svá komit at honum rann í skap ok reiddisk hann, vi. 212, and so in usage.III. , rennask at (á), to attack one another, run together, fight; síðan rennask at hestarnir, … þá er á rynnisk hestarnir, 91; þeir runnusk á allsterkliga, of wrestlers, 158.
Skammstafanir og tilvitnanir
- pres.nútíð (e. present)
- pret.þátíð (e. preterite)
- mod.modern.
- pl.fleirtala (e. plural)
- subj.viðtengingarháttur (e. subjunctive)
- part.lýsingarháttur (e. participle)
- neg.negative.
- suff.suffix.
- Ulf.Ulfilas.
- Teut.Teutonic.
- Engl.English.
- prob.probably.
- pers.person.
- plur.fleirtala (e. plural)
- Lat.Latin.
- v. l.varia lectio.
- etc.et cetera.
- Ed.edition, editions, edited.
- cp.compare.
- recipr.reciprocally.
- Hom.Homiliu-bók. (F. II.)
- Hkv.Helga-kviða Hundingsbana. (A. II.)
- Am.Atla-mál. (A. II.)
- Vsp.Völuspá. (A. I.)
- Gm.Grímnis-mál. (A. I.)
- Ann.Íslenzkir Annálar. (D. IV.)
- Gh.Guðrúnar-hefna. (A. II.)
- Gkv.Guðrúnar-kviða. (A. II.)
- EddaEdda. (C. I.)
- Fas.Fornaldar sögur. (C. II.)
- Nj.Njála. (D. II.)
- Eg.Egils saga. (D. II.)
- K. Á.Kristinn-réttr Árna biskups. (B. III.)
- Ld.Laxdæla saga. (D. II.)
- Korm.Kormaks saga. (D. II.)
- Glúm.Víga-Glúms saga. (D. II.)
- Ó. H.Ólafs saga Helga. (E. I.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Mar.Maríu saga. (F. III.)
- N. G. L.Norges Gamle Love. (B. II.)
- K. Þ. K.Kristinn-réttr Þorláks ok Ketils = Kristinna-laga-þáttr. (B. I.)
- Úlf.Úlfars-rímur.
- Rb.Rímbegla. (H. III.)
- SkáldaSkálda. (H. I.)
- Stj.Stjórn. (F. I.)
- Bs.Biskupa sögur. (D. III.)
- Gþl.Gulaþings-lög. (B. II.)
- Orkn.Orkneyinga saga. (E. II.)
- Blas.Blasius saga. (F. III.)
- BjörnBiörn Halldórsson.
- Gísl.Gísla saga. (D. II.)
- Sks.Konungs Skugg-sjá. (H. II.)
- Grett.Grettis saga. (D. II.)