rengja
sagnorð
d, vrengja, [ vrænge; vränga; from rangr]:—to ‘wrong,’ put awry, distort; hann rengdi til augun, ii. 59; rúnar nam at rísta rengði þær Vingi, W. falsified them, 4.
II. as a law term, to dispute, challenge; kvað Eyjólfr sér nú á óvart koma ef þat mætti rengja, if that could be shaken, 236; rengja mann ór dómi, to challenge a man of the court (jury), i. 28; at hann hefir rengðan þriðjungs-mann hans ór dómi, 31; ok láta oss ná sjálfa at koma réttindum fyrir oss, fyrr en þeir felli dóm á at rengja, i. 201.
Skammstafanir og tilvitnanir
- qs.quasi.
- Dan.Danish.
- Swed.Swedish.
- metaph.metaphorical, metaphorically.
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Am.Atla-mál. (A. II.)
- Nj.Njála. (D. II.)
- Grág.Grágás. (B. I.)
- Bs.Biskupa sögur. (D. III.)