samgangr
nafnorðkarlkynsam-gangr
m. a going together, conflict, fight, Glúm., Edda 42: cohabitation, marriage, 21, Stj. 196; s. hjóna, Grág. i. 277; göra samgang sinn, to marry, Fms. ii. 130, N. G. L. ii. 373, Fas. ii. 400: intercourse, Sturl. ii. 117.