samhringja
sagnorðsam-hringja
1. d, to peal with two or more bells; var samhringt et þríðja sinn, 69, i. 847, 2. u, a kind of bell, i. 132.
Skammstafanir og tilvitnanir
- f.kvenkyn (e. feminine)
- Hom.Homiliu-bók. (F. II.)
- Bs.Biskupa sögur. (D. III.)
- Mar.Maríu saga. (F. III.)