skúr
nafnorðkvenkyn
, but originally as in other idioms, which gender is still preserved in the north of ; it is thus in Run. Gramm. Island.; so also Pal ,—Norðlinga kennum vér af ‘generibus vocum’ svo sem skúr er hjá þeim karlkennt, en kvennkennt hjá Sunnlingum, Skýr. 126; Runolf, a native of northern , in Gramm. Island., has it ; so in later times the poet B. Gröndal, a native of Mývatn, sól og myrka skúra ( ), in a ditty of 1790. [ scúr: shower; schauer]:—a shower; fyrir élum ok skúrum, ; regn eða skúr, i; dropa eða skúrir, 350; þau ský er skúrum blandask, ; skúr, 656 B. 12; blóði hafði rignt í skúrinni, 260; hvervetna gengu skúrir við annarstaðar í nónd, i. 339; skúrum ok regnum, 30; himins í dimmu skúr.
Skammstafanir og tilvitnanir
- f.kvenkyn (e. feminine)
- masc.karlkyn (e. masculine)
- Teut.Teutonic.
- Icel.Iceland, Icelander, Icelanders, Icelandic.
- acc.þolfall (e. accusative)
- pl.fleirtala (e. plural)
- A. S.Anglo-Saxon.
- Engl.English.
- Germ.German.
- metaph.metaphorical, metaphorically.
- poët.poetically.
- i. e.id est.
- COMPDSsamsett orð (e. compounds)
- Vídal.Vídalíns-Postilla.
- Hom.Homiliu-bók. (F. II.)
- EddaEdda. (C. I.)
- Alm.Alvís-mál. (A. I.)
- Eb.Eyrbyggja saga. (D. II.)
- Bs.Biskupa sögur. (D. III.)
- Stj.Stjórn. (F. I.)
- Pass.Passiu-Sálmar.
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Lex. Poët.Lexicon Poëticum by Sveinbjörn Egilsson, 1860.