skreppa
sagnorð
sjá einnig skreppa nafnorð, kvenkyn
Merkingar
skrapp, skruppu; subj. skryppi; part. skroppinn:—to slip; skruppu honum fætr, his feet slipped, Fms. viii. 75, 393, Nj. 114; honum urðu lausar hendrnar ok skruppu af fanga-stakkinum, the hands slipped, lost hold, Ísl. ii. 447; ermarnar skruppu af höndunum fram, Fms. viii. 358, v. l.; skruppu ór tennr fjórar, Skíða R. 142.
- 2.
to slip away, absent oneself; þá er mín er vandligast gætt, þá skrepp ek í brott, MS. 4. 22; margir bæjar-menn skruppu inn í garða sína ok í hús, skulked away into their houses, Fagrsk. 165; hafa skroppit þar um lyng, Hkr. iii. 376, v. l. (= kropit): in mod. usage, to start, move quickly, eg ætla að skreppa inn snöggvast, bíddu meðan eg skrepp inn at sækja vetlingana, and the like.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- subj.
- viðtengingarháttur (e. subjunctive)
- part.
- lýsingarháttur (e. participle)
- v. l.
- varia lectio.
- MS.
- manuscript, manuscripts.
- mod.
- modern.
Tilvitnuð rit
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Nj.
- Njála. (D. II.)
- Fagrsk.
- Fagrskinna. (E. I.)
- Hkr.
- Heimskringla. (E. I.)