temja
óflokkað
tem, tamði; temði; tem, temdú; tamiðr, tamðr, taminn: [ tamjan = δαμαν; tamjan; tame; zemen; zähmen; tæmme; támja; domare; δαμαν]:—to tame, break, of a steed; vel taminn, ílla taminn; öxn nam at temja, 19; tams vendi ek þik drep, en ek þik t. mun, 26; t. sterkustu flugdreka, ; Kjalarr tamði mara, (in a verse); hross ú-tamit … hrossit ú-tamda, 177; ó-tömðum, 94.
2. temja e-n við e-t, to break or train one with a thing; t. sik við íþróttir, iii. 283; hann átti hrafna tvá er hann hafði tamit við mál, i. 11; völðu menn at afli ok tömðu við skaplyndi sitt, 84; t. sik við hesta, 409; lítt hefi ek tamit mik til leika, 196; tem þik til, hversu …, 371: t. sér e-t, to exercise; t. sér leika, ; t. sér iþróttir, id.
Skammstafanir og tilvitnanir
- pret.þátíð (e. preterite)
- subj.viðtengingarháttur (e. subjunctive)
- imperat.boðháttur (e. imperative)
- part.lýsingarháttur (e. participle)
- Ulf.Ulfilas.
- A. S.Anglo-Saxon.
- Engl.English.
- O. H. G.Old High German.
- Germ.German.
- Dan.Danish.
- Swed.Swedish.
- Lat.Latin.
- Gr.Greek.
- Rm.Rígsmál. (A. II.)
- Skm.Skírnis-mál. (A. I.)
- Sks.Konungs Skugg-sjá. (H. II.)
- SkáldaSkálda. (H. I.)
- Sd.Svarfdæla saga. (D. II.)
- Stj.Stjórn. (F. I.)
- Hkr.Heimskringla. (E. I.)
- Eg.Egils saga. (D. II.)
- Ld.Laxdæla saga. (D. II.)
- Konr.Konráðs saga. (G. III.)