Yrða

tortíma

sagnorð tor-tíma

Merkingar

(mod. tor-týna), d, to destroy, with dat., Fas. ii. 517, 519, Stj. 456; drepit hafa þeir Jamund ok allt lið hans, ok tortímt hafa þeir guðunum sjálfum, Karl. 231; fyrirbjóðu vér hverjum manni þeim at tortíma eðr þeirra varnaði aflögliga, D. N. i. 80.

  1. 2.

    to kill; engu skyldi tortíma í fjallinu hvárki fé né mönnum, Eb. 7 new Ed.; vildi hann eigi t. hindinni, Þiðr. 165; ok lét öngu tortíma (tortýna Ed.) þar nema kvikfé heimilu, Landn. 254; taka við barninu, fara með þat til Reykjadals-ár ok tortíma því þar, Ísl. i. 19; hánum mátti hvárki tortíma gálgi né virgill, O. H. L. 81.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

mod.
modern.
dat.
þágufall (e. dative)
Ed.
edition, editions, edited.

Tilvitnuð rit

Fas.
Fornaldar sögur. (C. II.)
Stj.
Stjórn. (F. I.)
Karl.
Karla-magnús saga. (G. I.)
D. N.
Diplomatarium Norvagicum. (J. II.)
Eb.
Eyrbyggja saga. (D. II.)
Þiðr.
Þiðreks saga. (G. I.)
Landn.
Landnáma. (D. I.)
O. H. L.
Ólafs saga Helga Legendaria. (E. I.)