trega
óflokkað
verb, tregr, tregði, tregað, with suffixed tregr-að, 2: tregnar, 1. The form is trega, að, which, though but rarely, occurs in vellums, tregaði, i. 301, in a vellum of the earlier part of the 14th century; [ tregjan]:—to grieve, used ; fjölð er þat er fíra tregr, many are the woes of man, 30; tregr mik þat, 3. 2; hví tregrað ykkr teiti at mæla, how can ye be glad? 2; (hana) tregði för friðils, 27; þat mál er mik meirr tregi, 35; alla menn tregr fall grams, the king’s death grieves all men, i. (in a verse); tregnar iðir, dismal thoughts (?), 1; marga menn tregaði mjök andlát Þorláks biskups, many were grieved over ’s death, i. 301; munaðar-ríki hefir margan tregað, brought many to grieve, 10.
2. in usage, person., hann () tregaði, he wailed.
Skammstafanir og tilvitnanir
- irreg.óreglulegt (e. irregular)
- pres.nútíð (e. present)
- pret.þátíð (e. preterite)
- part.lýsingarháttur (e. participle)
- neg.negative.
- mod.modern.
- e. g.exempli gratia.
- A. S.Anglo-Saxon.
- impers.ópersónulegt (e. impersonal)
- nom.nefnifall (e. nominative)
- Gh.Guðrúnar-hefna. (A. II.)
- Hðm.Hamðis-mál. (A. II.)
- Bs.Biskupa sögur. (D. III.)
- Sdm.Sigrdrífu-mál. (A. II.)
- Gkv.Guðrúnar-kviða. (A. II.)
- Vkv.Völundar-kviða. (A. II.)
- Hkr.Heimskringla. (E. I.)
- Th.Theophilus. (F. III.)
- Sól.Sólarljóð. (A. III.)