Yrða

víkja

óflokkað
older vikva, 325. 76; the spelling with y is curious; vykr, (a very old vellum); veyk, 174. l. 9, 171. l. 34; ykva, , also occurs (vi = y); vík; veik, veikt, veik, viku; víki; vík (víktu); vikinn; a vék (like sté, hné, from stíga, hníga) has prevailed in usage (vék, lék, 3. 34), but is hardly found in old writers: [ vige; vika.]
B. To move, turn; veik hann þaðan ok kom fyrir konung, ; hann veik þá upp á hálsinn, 61 new ; víkr hann út á borgar-vegginn, x. 238; Þórir veik aptr til Jómalans, 135; þeir viku aptr (returned) ok leita þeirra, ix. 54; hann veik heim, returned home, Ísl. ii. 202, ; veik ek hjá (I passed by) allstaðar er spillvirkja bælin eru vön at vera, ii. 81; þeir viku þá í Eystri-dali, ix. 233; es maðrinn výkr (sic) eptir teygingu fjándans, 216 (); þat skyldi eptir öðru líkja eðr víkja, v. 319; margir höfðingjar viku mjök eptir honum (followed him) í áleitni við Harald, vii. 165; megu vér þar til víkja, we may call there, 5 new ; víkja mörgum hlutum eptir þínum vilja, i. 320; Arnkell veik því af sér, A. declined, 122, 68; tók hann því seinliga ok veik nökkut til ráða bræðra sinna, 208; veik hann sér hjá dyrunum, 62; svá at sveinninn mætti hvergi víkja höfðinu, move with the head, turn, stir the head, ii. 272; engi maðr skal þér í móti víkja hendi né fæti, stir hand or foot against thee, 204; víkja hendinni, 581 (in usage, víkja hvorki hendi né fæti, of a lazy person); hann veik honum frá sér, he pushed him off, ix. 243 (), 614; hann veik sér undan, turned aside, i. 861; vík () hegat keri þínu, pass the beaker! 136; helgir feðr viku til bindendi níu-vikna-fóstu (), 49.
2. ; veik hann til samþykkis við bændr ræðu sinni, ii. 35; hón veik tali til kóngs-sonar, she turned her speech to the king’s son, Pr. 431; var því vikit til atkvæða Marðar, 207; viku þeir til Haralds málinu, vii. 169; þessu veik hann til Snorra Goða, 84; ok forvitnask um þat er til hennar var vikit af þessum stórmælum, 625. 86; konungr tók vænliga á ok veik undir Gizur hvíta, 178, i. 273; veik hann á þat fyrir þeim, at …, he hinted at, 26; Þormóðr víkr á nokkut í Þorgeirs-drápu á misþokka þeirra, hints at, 24 new ; hón veik á við Önund, at hón vildi kvæna Ólaf frænda sinn, 87; víkja svá bækr til, at …, the books indicate, 547; hélt Þorleifr á um málit en Arnkell veik af höndum, declined, 182.3. to trend; þat ríki víkr til norðrættar, xi. 230.4. to turn, veer, of a ship, better ykva; skútan renndi fram hart, ok varð þeim seint at víkja, vii. 202; ok (she) reist svá rúman krókinn at þeir fengu eigi at vikit, viii. 386; önnur skipin viku inn til hafna af leiðinni, ix. 310; lát víkja! víkja til, til at víkja, vi. 244, 262, ; Þórðr veik frá ok ór læginu því skipi, vii. 113; viku þeir nú stöfnum, veered round, ix. 301; þá gátu þeir vikit jarls skipinu. viii. 386; þann hjálmun-völ, er hann hneigir ok víkr með hjörtum stór-höfðingja, 479 B: , mátti Þórir eigi vikva skapi sínu til Magnúss, x. 411; þar veik annan veg, it took another turn, viii. 60; þat þóttusk menn skilja, at konungr viki meirr áleiðis með Gizuri the king was biassed towards G. þat allt er honum þótti svá mega, iii. 91.II. to turn, recede, trend; landi víkr, the land recedes, draws back, as one sails on, (in a verse); þaðan víkr landi til landnorðrs, A.A. 289; feninu víkr at hálsinum upp, 582; svá veik viðr veginum, at þar var hraungata mikil, the road was thus shaped, Pr. 411; nú víkr sögunni vestr til Breiðafjarðar-dala, the story turns west to B., 2; en þar veik annan veg af, but it turned quite another way, viii. 60; nú veik svá við (it came to pass) at liðit fór yfir eina á mikla, 33.III. to turn oneself; víkjask aptr, to turn back, 37: to stir, hón sat ok veiksk eigi, she sate and stirred not, 152; vikjask eptir e-u, to turn after, imitate, 4; víkjask undan e-u, to evade, shun, decline, 18, 42, xi. 94; hann víksk skjótt við þetta mál, respond to it, 27; kveðr hann vel hafa vikizk við sína nauðsyn, 29, i. 208; flestir menn vikusk lítt undir af orðum þeirra, i. 5; Íslendingar höfðu þá vikizk undir hlýðni við Magnús konung, x. 157; hann veiksk við skjótt, started at once, 18.
Skammstafanir og tilvitnanir
  • MS.manuscript, manuscripts.
  • pres.nútíð (e. present)
  • pret.þátíð (e. preterite)
  • q. v.quod vide.
  • pl.fleirtala (e. plural)
  • subj.viðtengingarháttur (e. subjunctive)
  • imperat.boðháttur (e. imperative)
  • part.lýsingarháttur (e. participle)
  • mod.modern.
  • Dan.Danish.
  • Swed.Swedish.
  • Ed.edition, editions, edited.
  • v. l.varia lectio.
  • i. e.id est.
  • dat.þágufall (e. dative)
  • metaph.metaphorical, metaphorically.
  • l. c.loco citato.
  • impers.ópersónulegt (e. impersonal)
  • reflex.reflexive.
  • Hom.Homiliu-bók. (F. II.)
  • Ó. H.Ólafs saga Helga. (E. I.)
  • Mork.Morkinskinna. (E. I.)
  • Úlf.Úlfars-rímur.
  • Stj.Stjórn. (F. I.)
  • Gullþ.Gull-Þóris saga. (D. II.)
  • Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
  • Grett.Grettis saga. (D. II.)
  • Fb.Flateyjar-bók (E. I.)
  • Eb.Eyrbyggja saga. (D. II.)
  • Ld.Laxdæla saga. (D. II.)
  • Fs.Forn-sögur. (D. II.)
  • Bs.Biskupa sögur. (D. III.)
  • Nj.Njála. (D. II.)
  • Th.Theophilus. (F. III.)
  • Fbr.Fóstbræðra saga. (D. II.)
  • Karl.Karla-magnús saga. (G. I.)
  • Sks.Konungs Skugg-sjá. (H. II.)
  • Sturl.Sturlunga saga. (D. I.)
  • Orkn.Orkneyinga saga. (E. II.)
  • Eg.Egils saga. (D. II.)
  • Landn.Landnáma. (D. I.)
  • Hrafn.Hrafnkels saga. (D. II.)