viðrvist
nafnorðkvenkynviðr-vist
f. presence, Gþl. 495; blíðu ok góðar viðrvistir, affability, Fms. ix. 535.
2. sustenance, maintenance; öll önnur skepna var sköpuð manninum til viðrvistar, Sks. 536, K. Á. 174; Sverrir hafði eigi annat til viðrvistar liði sínu, Fms. viii. 159. v. l. viðrvistar-maðr, m. a person present, N. G. L. i. 310.