viðstaða
nafnorðkvenkynvið-staða
or viðr-staða, u, a withstanding, resistance; fékk hann enga viðstöðu, 34, 270, i. 28; þeir höfðu eigi viðstöðu ok flýðu, viii. 401; varð engi viðrstaða, i. 67. viðstöðu-laust, without a stop, instantly.
Skammstafanir og tilvitnanir
- f.kvenkyn (e. feminine)
- n.hvorugkyn (e. neuter)
- adj.lýsingarorð (e. adjective)
- Eg.Egils saga. (D. II.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Hkr.Heimskringla. (E. I.)