ymja
óflokkað
[? woma], ym, ymr, umði: to whine, cry; hann grét sárliga ek umði, 116; svá bar hann prúðliga sóttina at engi maðr heyrði hann ymja, 39; þá umðu þeir er á heyrðu ok hlógu at, 75: to echo, resound, ymja mun í báðum eyrum þeim er á heyrir, 433; ymr it aldna tré, ; umðu ölskálir, 34; umðu oddlár, 8; ymðu Úlfhéðnar, howled, 8, 7; ymr þjóðar-böl, , Rafns S. (in a verse): in usage ymja is obsolete, but emja () is in use.
Skammstafanir og tilvitnanir
- A. S.Anglo-Saxon.
- pres.nútíð (e. present)
- pret.þátíð (e. preterite)
- v. l.varia lectio.
- mod.modern.
- q. v.quod vide.
- Hom.Homiliu-bók. (F. II.)
- O. H. L.Ólafs saga Helga Legendaria. (E. I.)
- Stj.Stjórn. (F. I.)
- Vsp.Völuspá. (A. I.)
- Akv.Atla-kviða. (A. II.)
- Hkm.Hákonar-mál. (A. III.)
- Fagrsk.Fagrskinna. (K. I.)
- Bs.Biskupa sögur. (D. III.)