yrja
óflokkað
1. yr, urði, urinn, [a verb formed from erja, arði, by the analogy of emja and ymja]:—to rub, scrape, scratch, used in ; jörðin er öll upp urin, það er allt upp urið, of barren soil, as if shaven; the word occurs in Run. Gramm. Ísland, of 1651.2. u, , ýrja, [úr = dew], a drizzling rain; sand-yrja, a quicksand, i. 78; hence is again formed a verb yrja, það yrjar úr honum, it drizzles out of him, the sky; ýra.
Skammstafanir og tilvitnanir
- mod.modern.
- esp.especially.
- pret.þátíð (e. preterite)
- part.lýsingarháttur (e. participle)
- f.kvenkyn (e. feminine)
- qs.quasi.
- i. e.id est.
- cp.compare.
- SafnSafn til Sögu Islands.