fang
nafnorðhvorugkyn
(opinn) faðmur, faðmfylli af e-u, t.d. heyi
hann kom inn með fangið fullt af bókum
taka <hana> í fangið
vefja henni að sér
eiga fullt í fangi með <þetta>
rétt svo ráða við þetta
fá fang
(um kindur og kýr) fá frjóvgun, fá fóstur
færast <mikið> í fang
taka að sér stórt verkefni
hafa storminn í fangið
lenda í andstreymi
ljá ekki fangs á sér
gefa ekki færi á sér, gefa ekki höggstað á sér
Orðasvið
fang / fósturmyndun
- hvolpafullur
- , kettlingafullur
- , kiðfullur
- , lambfullur
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
fang
fangið
Þf.
fang
fangið
Þgf.
fangi
fanginu
Ef.
fangs
fangsins
Fleirtala
Fleirtala m. greini
Nf.
föng
föngin
Þf.
föng
föngin
Þgf.
föngum
föngunum
Ef.
fanga
fanganna