fanginn
lýsingarorð
fangaður; heillaður
halda <henni> fanginni
hafa hana sem fanga, í haldi
vera fanginn af <skáldsögunni>
gamalt
<eftirvæntingin> heldur huga <mínum> föngnum
Samstæður
Samstæður
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
fanginn
fangin
fangið
Þf.
fanginn
fangna
fangið
Þgf.
föngnum
fanginni
föngnu
Ef.
fangins
fanginnar
fangins
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
fangnir
fangnar
fangin
Þf.
fangna
fangnar
fangin
Þgf.
föngnum
föngnum
föngnum
Ef.
fanginna
fanginna
fanginna
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
fangni
fangna
fangna
Þf.
fangna
föngnu
fangna
Þgf.
fangna
föngnu
fangna
Ef.
fangna
föngnu
fangna
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
föngnu
föngnu
föngnu
Þf.
föngnu
föngnu
föngnu
Þgf.
föngnu
föngnu
föngnu
Ef.
föngnu
föngnu
föngnu