Yrða

far

nafnorðhvorugkyn
1
flutningur
fá far með <honum>
taka sér far með <lestinni>
2
skip, bátur
3
spor, farvegur, slóð
far eftir <naglann>
gera sér far um að <vera kurteis>
reyna að ..., leitast við að ...
hjakka í sama farinu
vera alltaf við það sama, vera staðnaður
það sækir í sama farið
hlutirnir verða eins og þeir voru áður
<hér hefur staðið kirkja> frá fornu fari
... frá fornri tíð
<það er engin eigingirni> í fari <hans>
... í skapgerð, hátterni hans
Orðasvið og samstæður
skip / bátur
Samstæður
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
far
farið
Þf.
far
farið
Þgf.
fari
farinu
Ef.
fars
farsins