fela · Yrða: íslensk orðabók

þolfall

setja (e-ð) á leynilegan stað

hún faldi peningana í skápnum

ég fel sælgætið fyrir börnunum

fela sig

þeir földu sig í skóginum

þágufall/þolfall

gefa (e-m) eitthvert verkefni

hún fól mér að læsa dyrunum

honum var falið að skrifa ársskýrslu

fela + í

<samningurinn> felur <þetta> í sér

þetta liggur í samningnum, samningurinn hefur þetta að innihaldi

starfið felur í sér ferðalög og rannsóknir

hugmyndir hans fólu í sér miklar breytingar

→ sjá: felast sagnorð, fólginn lýsingarorð