fikta
sagnorð
1
fálma óvarlega með höndunum í e-u
hann fiktaði stanslaust við kúlupennann sinn á fundinum
strákunum var bannað að fikta við flugeldana
2
prófa að gera (e-ð), fást dálítið við (e-ð)
ég fiktaði aðeins í tölvunni og hún lagaðist
hann fór ungur að fikta við tónsmíðar
sumir unglingar fikta við vímuefni
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
fikta
fiktaði
önnur persóna
fiktar
fiktaðir
þriðja persóna
fiktar
fiktaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
fiktum
fiktuðum
önnur persóna
fiktið
fiktuðuð
þriðja persóna
fikta
fiktuðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
fikti
fiktaði
önnur persóna
fiktir
fiktaðir
þriðja persóna
fikti
fiktaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
fiktum
fiktuðum
önnur persóna
fiktið
fiktuðuð
þriðja persóna
fikti
fiktuðu
nafnháttur
fikta
sagnbót
fiktað
lýsingarháttur nútíðar
fiktandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
fikta
fiktaðu
fiktið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
fiktarðu
fiktaðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
fiktiði
fiktuðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
fiktirðu
fiktaðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
fiktiði
fiktuðuði