Yrða

fjúka

sagnorð
1
vera blásið burt í vindi
sandurinn fýkur yfir veginn
laufin fuku út um allt
hatturinn fauk út í buskann
2
það fýkur í sporin
snjór fýkur til og fyllir sporin
3
láta <þetta> fjúka
segja þetta, láta þetta flakka
hún lætur allt fjúka við vinkonu sína
4
láta <hana> fjúka
reka hana úr starfi
tólf manns voru látnir fjúka hjá fyrirtækinu
5
það fýkur í hann
hann reiðist
það fauk illilega í mig við orð hans
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
fýk
fauk
2.p.
fýkur
faukst
3.p.
fýkur
fauk
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
fjúki
fyki
2.p.
fjúkir
fykir
3.p.
fjúki
fyki
Nh.
fjúka
Sagnb.
fokið
Lh. nt.
fjúkandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
fjúk
fjúktu
fjúkið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
fýkurðu
faukstu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
fjúkirðu
fykirðu
Ópersónuleg notkun
Ópersónuleg
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
3.p.
fýkur
fauk
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
3.p.
fjúki
fyki
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
fokinn
fokin
fokið
Þf.
fokinn
fokna
fokið
Þgf.
foknum
fokinni
foknu
Ef.
fokins
fokinnar
fokins