Yrða

fjúka

sagnorð
1
vera blásið burt í vindi
sandurinn fýkur yfir veginn
laufin fuku út um allt
hatturinn fauk út í buskann
2
það fýkur í sporin
snjór fýkur til og fyllir sporin
3
láta <þetta> fjúka
segja þetta, láta þetta flakka
hún lætur allt fjúka við vinkonu sína
4
láta <hana> fjúka
reka hana úr starfi
tólf manns voru látnir fjúka hjá fyrirtækinu
5
það fýkur í hann
hann reiðist
það fauk illilega í mig við orð hans
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
fýk
fauk
önnur persóna
fýkur
faukst
þriðja persóna
fýkur
fauk
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
fjúki
fyki
önnur persóna
fjúkir
fykir
þriðja persóna
fjúki
fyki
nafnháttur
fjúka
sagnbót
fokið
lýsingarháttur nútíðar
fjúkandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
fjúk
fjúktu
fjúkið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
fýkurðu
faukstu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
fjúkirðu
fykirðu
Ópersónuleg notkun
Ópersónuleg
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
þriðja persóna
fýkur
fauk
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
þriðja persóna
fjúki
fyki
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
fokinn
fokin
fokið
þolfall
fokinn
fokna
fokið
þágufall
foknum
fokinni
foknu
eignarfall
fokins
fokinnar
fokins