Yrða

flækja

sagnorð þolfall
gera (e-ð) flókið
hann flækti fótinn í hornið á mottunni
hún er búin að flækja sig í fíkniefnamál
það flækir málið dálítið að hann býr úti á landi
→ sjá: flækjast sagnorð, flæktur lýsingarorð
Orðasambönd
Orðasambönd
  • flækjast fyrir
  • flækjast um
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
flæki
flækti
önnur persóna
flækir
flæktir
þriðja persóna
flækir
flækti
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
flæki
flækti
önnur persóna
flækir
flæktir
þriðja persóna
flæki
flækti
nafnháttur
flækja
sagnbót
flækt
lýsingarháttur nútíðar
flækjandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
flæk
flæktu
flækið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
flækirðu
flæktirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
flækirðu
flæktirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
flæktur
flækt
flækt
þolfall
flæktan
flækta
flækt
þágufall
flæktum
flæktri
flæktu
eignarfall
flækts
flæktrar
flækts