Yrða

flækja

sagnorðþolfall
gera (e-ð) flókið
hann flækti fótinn í hornið á mottunni
hún er búin að flækja sig í fíkniefnamál
það flækir málið dálítið að hann býr úti á landi
→ sjá: flækjast so, flæktur lo
Orðasambönd
Orðasambönd
  • flækjast fyrir
  • flækjast um
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
flæki
flækti
2.p.
flækir
flæktir
3.p.
flækir
flækti
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
flæki
flækti
2.p.
flækir
flæktir
3.p.
flæki
flækti
Nh.
flækja
Sagnb.
flækt
Lh. nt.
flækjandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
flæk
flæktu
flækið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
flækirðu
flæktirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
flækirðu
flæktirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
flæktur
flækt
flækt
Þf.
flæktan
flækta
flækt
Þgf.
flæktum
flæktri
flæktu
Ef.
flækts
flæktrar
flækts