Yrða

flökra

sagnorð
1
það flökrar að <mér>
mér dettur það í hug, mig grunar það
það flökraði ekki að honum að gefast upp
2
þolfall/þágufall
vera óglatt, finna til flökurleika
mig flökraði við matnum
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
flökra
flökraði
önnur persóna
flökrar
flökraðir
þriðja persóna
flökrar
flökraði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
flökri
flökraði
önnur persóna
flökrir
flökraðir
þriðja persóna
flökri
flökraði
nafnháttur
flökra
sagnbót
flökrað
Ópersónuleg notkun
Frumlag í þágufalli
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
flökrar
flökraði
önnur persóna
flökrar
flökraði
þriðja persóna
flökrar
flökraði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
flökri
flökraði
önnur persóna
flökri
flökraði
þriðja persóna
flökri
flökraði
Frumlag í þolfalli
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
flökrar
flökraði
önnur persóna
flökrar
flökraði
þriðja persóna
flökrar
flökraði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
flökri
flökraði
önnur persóna
flökri
flökraði
þriðja persóna
flökri
flökraði