Yrða

fleyta

sagnorð
1
þágufall
láta (e-ð) fljóta
timbrinu er fleytt eftir ánni
2
þágufall
koma (sér/e-m) yfir e-ð, í gegnum e-ð
þau hafa fleytt sér í gegnum alla erfiðleika
hann fleytir sér langt á viljastyrknum
3
þolfall
taka (t.d. rjóma) af yfirborði vökva
fleytið fituna ofan af soðinu
fleyta kerlingar
láta lítinn, flatan stein skoppa á vatnsborði
fleyta rjómann <af sölunni>
hirða það besta af sölunni á sem auðveldastan hátt
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
fleyti
fleytti
önnur persóna
fleytir
fleyttir
þriðja persóna
fleytir
fleytti
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
fleyti
fleytti
önnur persóna
fleytir
fleyttir
þriðja persóna
fleyti
fleytti
nafnháttur
fleyta
sagnbót
fleytt
lýsingarháttur nútíðar
fleytandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
fleyt
fleyttu
fleytið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
fleytirðu
fleyttirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
fleytirðu
fleyttirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
fleyttur
fleytt
fleytt
þolfall
fleyttan
fleytta
fleytt
þágufall
fleyttum
fleyttri
fleyttu
eignarfall
fleytts
fleyttrar
fleytts