Yrða

fleyta

sagnorð
1
þágufall
láta (e-ð) fljóta
timbrinu er fleytt eftir ánni
2
þágufall
koma (sér/e-m) yfir e-ð, í gegnum e-ð
þau hafa fleytt sér í gegnum alla erfiðleika
hann fleytir sér langt á viljastyrknum
3
þolfall
taka (t.d. rjóma) af yfirborði vökva
fleytið fituna ofan af soðinu
fleyta kerlingar
láta lítinn, flatan stein skoppa á vatnsborði
fleyta rjómann <af sölunni>
hirða það besta af sölunni á sem auðveldastan hátt
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
fleyti
fleytti
2.p.
fleytir
fleyttir
3.p.
fleytir
fleytti
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
fleyti
fleytti
2.p.
fleytir
fleyttir
3.p.
fleyti
fleytti
Nh.
fleyta
Sagnb.
fleytt
Lh. nt.
fleytandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
fleyt
fleyttu
fleytið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
fleytirðu
fleyttirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
fleytirðu
fleyttirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
fleyttur
fleytt
fleytt
Þf.
fleyttan
fleytta
fleytt
Þgf.
fleyttum
fleyttri
fleyttu
Ef.
fleytts
fleyttrar
fleytts