fleygja · Yrða: íslensk orðabók

henda (e-u) frá sér eða upp í loft

hann fleygir hattinum upp í hillu

hún fleygði frá sér handklæðinu

fleygja sér <í grasið>

henda (e-u) í ruslið

hún fleygði gömlu skónum sínum

hafa heyrt <þessu> fleygt

hafa heyrt orðróm um þetta

ég hef heyrt því fleygt að hann sé gjaldþrota

þágufall

<verkinu> fleygir fram

verkið hefur hraða framvindu eða þróun

læknavísindunum hefur fleygt mikið fram á síðustu árum