fortaka
sagnorð for-taka þolfall
neita, hafna (e-u)
ég vil ekki fortaka að ég hafi gleymt einhverjum heimildum
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
fortek
fortók
önnur persóna
fortekur
fortókst
þriðja persóna
fortekur
fortók
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
fortökum
fortókum
önnur persóna
fortakið
fortókuð
þriðja persóna
fortaka
fortóku
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
fortaki
fortæki
önnur persóna
fortakir
fortækir
þriðja persóna
fortaki
fortæki
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
fortökum
fortækjum
önnur persóna
fortakið
fortækjuð
þriðja persóna
fortaki
fortækju
nafnháttur
fortaka
sagnbót
fortekið
lýsingarháttur nútíðar
fortakandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
fortak
fortaktu
fortakið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
fortekurðu
fortókstu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
fortakiði
fortókuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
fortakirðu
fortækirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
fortakiði
fortækjuði
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
fortekinn
fortekin
fortekið
þolfall
fortekinn
fortekna
fortekið
þágufall
forteknum
fortekinni
forteknu
eignarfall
fortekins
fortekinnar
fortekins
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
forteknir
forteknar
fortekin
þolfall
fortekna
forteknar
fortekin
þágufall
forteknum
forteknum
forteknum
eignarfall
fortekinna
fortekinna
fortekinna