Yrða

frammæltur

lýsingarorð fram-mæltur
málfræði
sagður með tunguna framarlega í munninum (hljóðin i, í, e, u, ö)
→ sjá: uppmæltur lýsingarorð
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
frammæltur
frammælt
frammælt
þolfall
frammæltan
frammælta
frammælt
þágufall
frammæltum
frammæltri
frammæltu
eignarfall
frammælts
frammæltrar
frammælts