Yrða

frumbýlingur

nafnorðkarlkynfrumbýl-ingur
sá eða sú sem er nýbyrjaður eða fyrstur til að búa á einhverjum stað
Orðasvið og samstæður
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
frumbýlingur
frumbýlingurinn
Þf.
frumbýling
frumbýlinginn
Þgf.
frumbýlingi
frumbýlingnum
Ef.
frumbýlings
frumbýlingsins