Yrða

fullvissa

sagnorð full-vissa þolfall
1
halda e-u ákveðið fram, sannfæra (e-n)
læknirinn hefur fullvissað hana um að barnið verði heilbrigt
ég fullvissa þig um að þetta er rangt
2
staðfesta (e-ð) með sjálfum sér
hún fullvissaði sig um að enginn sæi til hennar
kennarinn fullvissar sig um að allir séu komnir út
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
fullvissa
fullvissaði
önnur persóna
fullvissar
fullvissaðir
þriðja persóna
fullvissar
fullvissaði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
fullvissi
fullvissaði
önnur persóna
fullvissir
fullvissaðir
þriðja persóna
fullvissi
fullvissaði
nafnháttur
fullvissa
sagnbót
fullvissað
lýsingarháttur nútíðar
fullvissandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
fullvissa
fullvissaðu
fullvissið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
fullvissarðu
fullvissaðirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
fullvissirðu
fullvissaðirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
fullvissaður
fullvissuð
fullvissað
þolfall
fullvissaðan
fullvissaða
fullvissað
þágufall
fullvissuðum
fullvissaðri
fullvissuðu
eignarfall
fullvissaðs
fullvissaðrar
fullvissaðs