Yrða

fullvissa

sagnorðfull-vissaþolfall
1
halda e-u ákveðið fram, sannfæra (e-n)
læknirinn hefur fullvissað hana um að barnið verði heilbrigt
ég fullvissa þig um að þetta er rangt
2
staðfesta (e-ð) með sjálfum sér
hún fullvissaði sig um að enginn sæi til hennar
kennarinn fullvissar sig um að allir séu komnir út
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
fullvissa
fullvissaði
2.p.
fullvissar
fullvissaðir
3.p.
fullvissar
fullvissaði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
fullvissi
fullvissaði
2.p.
fullvissir
fullvissaðir
3.p.
fullvissi
fullvissaði
Nh.
fullvissa
Sagnb.
fullvissað
Lh. nt.
fullvissandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
fullvissa
fullvissaðu
fullvissið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
fullvissarðu
fullvissaðirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
fullvissirðu
fullvissaðirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
fullvissaður
fullvissuð
fullvissað
Þf.
fullvissaðan
fullvissaða
fullvissað
Þgf.
fullvissuðum
fullvissaðri
fullvissuðu
Ef.
fullvissaðs
fullvissaðrar
fullvissaðs