fullyrða
sagnorðfull-yrðaþolfall
halda (e-u) fast fram, staðhæfa (e-ð)
hann fullyrðir að málverkið sé falsað
ég get fullyrt að þetta var rétt ákvörðun
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
fullyrði
fullyrti
2.p.
fullyrðir
fullyrtir
3.p.
fullyrðir
fullyrti
Nútíð
Þátíð
1.p.
fullyrðum
fullyrtum
2.p.
fullyrðið
fullyrtuð
3.p.
fullyrða
fullyrtu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
fullyrði
fullyrti
2.p.
fullyrðir
fullyrtir
3.p.
fullyrði
fullyrti
Nútíð
Þátíð
1.p.
fullyrðum
fullyrtum
2.p.
fullyrðið
fullyrtuð
3.p.
fullyrði
fullyrtu
Nh.
fullyrða
Sagnb.
fullyrt
Lh. nt.
fullyrðandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
fullyrð
fullyrtu
fullyrðið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
fullyrðirðu
fullyrtirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
fullyrðiði
fullyrtuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
fullyrðirðu
fullyrtirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
fullyrðiði
fullyrtuði
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
fullyrtur
fullyrt
fullyrt
Þf.
fullyrtan
fullyrta
fullyrt
Þgf.
fullyrtum
fullyrtri
fullyrtu
Ef.
fullyrts
fullyrtrar
fullyrts
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
fullyrtir
fullyrtar
fullyrt
Þf.
fullyrta
fullyrtar
fullyrt
Þgf.
fullyrtum
fullyrtum
fullyrtum
Ef.
fullyrtra
fullyrtra
fullyrtra