Yrða

fullyrða

sagnorð full-yrða þolfall
halda (e-u) fast fram, staðhæfa (e-ð)
hann fullyrðir að málverkið sé falsað
ég get fullyrt að þetta var rétt ákvörðun
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
fullyrði
fullyrti
önnur persóna
fullyrðir
fullyrtir
þriðja persóna
fullyrðir
fullyrti
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
fullyrði
fullyrti
önnur persóna
fullyrðir
fullyrtir
þriðja persóna
fullyrði
fullyrti
nafnháttur
fullyrða
sagnbót
fullyrt
lýsingarháttur nútíðar
fullyrðandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
fullyrð
fullyrtu
fullyrðið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
fullyrðirðu
fullyrtirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
fullyrðirðu
fullyrtirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
fullyrtur
fullyrt
fullyrt
þolfall
fullyrtan
fullyrta
fullyrt
þágufall
fullyrtum
fullyrtri
fullyrtu
eignarfall
fullyrts
fullyrtrar
fullyrts