Yrða

furða

nafnorð kvenkyn
1
e-ð undarlegt, undrunarefni
furðu lostinn
fólk varð furðu lostið
það er ekki/engin furða <að þetta gangi illa>
það er (mesta) furða <hvað hann er hress>
það sætir furðu <hvað hann hefur verið þolinmóður>
2
í samsetningum
maturinn var furðugóður
hún var furðufljót að klára verkið
→ sjá: furðu lostinn lýsingarorð
Orðasvið og samstæður
undrun
Samstæður
Fallbeygingar
Eintala
eintala með greini
nefnifall
furða
furðan
þolfall
furðu
furðuna
þágufall
furðu
furðunni
eignarfall
furðu
furðunnar