furða
sagnorð þolfall
vera hissa (á e-u), undrast (e-ð)
mig furðaði hvað borgin var fögur
furða sig á <þessu>
við furðuðum okkur á því hvað skógurinn var hávaxinn
það er ekki að furða <þó hann sé hraustur>
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
furða
furðaði
önnur persóna
furðar
furðaðir
þriðja persóna
furðar
furðaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
furðum
furðuðum
önnur persóna
furðið
furðuðuð
þriðja persóna
furða
furðuðu
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
furðast
furðaðist
önnur persóna
furðast
furðaðist
þriðja persóna
furðast
furðaðist
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
furðumst
furðuðumst
önnur persóna
furðist
furðuðust
þriðja persóna
furðast
furðuðust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
furði
furðaði
önnur persóna
furðir
furðaðir
þriðja persóna
furði
furðaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
furðum
furðuðum
önnur persóna
furðið
furðuðuð
þriðja persóna
furði
furðuðu
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
furðist
furðaðist
önnur persóna
furðist
furðaðist
þriðja persóna
furðist
furðaðist
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
furðumst
furðuðumst
önnur persóna
furðist
furðuðust
þriðja persóna
furðist
furðuðust
nafnháttur
furða
sagnbót
furðað
lýsingarháttur nútíðar
furðandi
nafnháttur
furðast
sagnbót
furðast
lýsingarháttur nútíðar
furðandi
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
furðarðu
furðaðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
furðiði
furðuðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
furðirðu
furðaðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
furðiði
furðuðuði
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
furðastu
furðaðistu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
furðistu
furðaðistu
Ópersónuleg notkun
Frumlag í þolfalli
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
furðar
furðaði
önnur persóna
furðar
furðaði
þriðja persóna
furðar
furðaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
furðar
furðaði
önnur persóna
furðar
furðaði
þriðja persóna
furðar
furðaði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
furði
furðaði
önnur persóna
furði
furðaði
þriðja persóna
furði
furðaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
furði
furðaði
önnur persóna
furði
furðaði
þriðja persóna
furði
furðaði