fyrirhitta
sagnorð fyrir-hitta þolfall
rekast á, hitta (e-n)
ég hef aldrei fyrirhitt þvílíkan monthana
hún er með sérkennilegustu konum sem ég hef fyrirhitt
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
fyrirhitti
fyrirhitti
önnur persóna
fyrirhittir
fyrirhittir
þriðja persóna
fyrirhittir
fyrirhitti
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
fyrirhittum
fyrirhittum
önnur persóna
fyrirhittið
fyrirhittuð
þriðja persóna
fyrirhitta
fyrirhittu
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
fyrirhittist
fyrirhittist
önnur persóna
fyrirhittist
fyrirhittist
þriðja persóna
fyrirhittist
fyrirhittist
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
fyrirhittumst
fyrirhittumst
önnur persóna
fyrirhittist
fyrirhittust
þriðja persóna
fyrirhittast
fyrirhittust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
fyrirhitti
fyrirhitti
önnur persóna
fyrirhittir
fyrirhittir
þriðja persóna
fyrirhitti
fyrirhitti
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
fyrirhittum
fyrirhittum
önnur persóna
fyrirhittið
fyrirhittuð
þriðja persóna
fyrirhitti
fyrirhittu
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
fyrirhittist
fyrirhittist
önnur persóna
fyrirhittist
fyrirhittist
þriðja persóna
fyrirhittist
fyrirhittist
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
fyrirhittumst
fyrirhittumst
önnur persóna
fyrirhittist
fyrirhittust
þriðja persóna
fyrirhittist
fyrirhittust
nafnháttur
fyrirhitta
sagnbót
fyrirhitt
lýsingarháttur nútíðar
fyrirhittandi
nafnháttur
fyrirhittast
sagnbót
fyrirhist
lýsingarháttur nútíðar
fyrirhittandi
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
fyrirhittirðu
fyrirhittirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
fyrirhittiði
fyrirhittuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
fyrirhittirðu
fyrirhittirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
fyrirhittiði
fyrirhittuði
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
fyrirhittistu
fyrirhittistu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
fyrirhittistu
fyrirhittistu