fyrirhitta
sagnorðfyrir-hittaþolfall
rekast á, hitta (e-n)
ég hef aldrei fyrirhitt þvílíkan monthana
hún er með sérkennilegustu konum sem ég hef fyrirhitt
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
fyrirhitti
fyrirhitti
2.p.
fyrirhittir
fyrirhittir
3.p.
fyrirhittir
fyrirhitti
Nútíð
Þátíð
1.p.
fyrirhittum
fyrirhittum
2.p.
fyrirhittið
fyrirhittuð
3.p.
fyrirhitta
fyrirhittu
Nútíð
Þátíð
1.p.
fyrirhittist
fyrirhittist
2.p.
fyrirhittist
fyrirhittist
3.p.
fyrirhittist
fyrirhittist
Nútíð
Þátíð
1.p.
fyrirhittumst
fyrirhittumst
2.p.
fyrirhittist
fyrirhittust
3.p.
fyrirhittast
fyrirhittust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
fyrirhitti
fyrirhitti
2.p.
fyrirhittir
fyrirhittir
3.p.
fyrirhitti
fyrirhitti
Nútíð
Þátíð
1.p.
fyrirhittum
fyrirhittum
2.p.
fyrirhittið
fyrirhittuð
3.p.
fyrirhitti
fyrirhittu
Nútíð
Þátíð
1.p.
fyrirhittist
fyrirhittist
2.p.
fyrirhittist
fyrirhittist
3.p.
fyrirhittist
fyrirhittist
Nútíð
Þátíð
1.p.
fyrirhittumst
fyrirhittumst
2.p.
fyrirhittist
fyrirhittust
3.p.
fyrirhittist
fyrirhittust
Nh.
fyrirhitta
Sagnb.
fyrirhitt
Lh. nt.
fyrirhittandi
Nh.
fyrirhittast
Sagnb.
fyrirhist
Lh. nt.
fyrirhittandi
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
fyrirhittirðu
fyrirhittirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
fyrirhittiði
fyrirhittuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
fyrirhittirðu
fyrirhittirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
fyrirhittiði
fyrirhittuði
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
fyrirhittistu
fyrirhittistu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
fyrirhittistu
fyrirhittistu