fyrirkoma
sagnorð fyrir-koma þágufall
gamalt
ryðja (e-m) úr vegi, drepa (e-n)
hann keypti drápsmann til að fyrirkoma keppinaut sínum
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
fyrirkem
fyrirkom
önnur persóna
fyrirkemur
fyrirkomst
þriðja persóna
fyrirkemur
fyrirkom
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
fyrirkomum
fyrirkomum
önnur persóna
fyrirkomið
fyrirkomuð
þriðja persóna
fyrirkoma
fyrirkomu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
fyrirkomi
fyrirkæmi
önnur persóna
fyrirkomir
fyrirkæmir
þriðja persóna
fyrirkomi
fyrirkæmi
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
fyrirkomum
fyrirkæmum
önnur persóna
fyrirkomið
fyrirkæmuð
þriðja persóna
fyrirkomi
fyrirkæmu
nafnháttur
fyrirkoma
sagnbót
fyrirkomið
lýsingarháttur nútíðar
fyrirkomandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
fyrirkom
fyrirkomdu
fyrirkomið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
fyrirkemurðu
fyrirkomstu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
fyrirkomiði
fyrirkomuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
fyrirkomirðu
fyrirkæmirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
fyrirkomiði
fyrirkæmuði
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
fyrirkominn
fyrirkomin
fyrirkomið
þolfall
fyrirkominn
fyrirkomna
fyrirkomið
þágufall
fyrirkomnum
fyrirkominni
fyrirkomnu
eignarfall
fyrirkomins
fyrirkominnar
fyrirkomins
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
fyrirkomnir
fyrirkomnar
fyrirkomin
þolfall
fyrirkomna
fyrirkomnar
fyrirkomin
þágufall
fyrirkomnum
fyrirkomnum
fyrirkomnum
eignarfall
fyrirkominna
fyrirkominna
fyrirkominna