fyrirverða
sagnorð fyrir-verða þolfall
fyrirverða sig
skammast sín
hann fyrirverður sig fyrir að hafa gert þetta
ég fyrirvarð mig fyrir hugsun mína
Orðasambönd
Orðasambönd
- fyrirverða sig
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
fyrirverð
fyrirvarð
önnur persóna
fyrirverður
fyrirvarðst
þriðja persóna
fyrirverður
fyrirvarð
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
fyrirverðum
fyrirurðum
önnur persóna
fyrirverðið
fyrirurðuð
þriðja persóna
fyrirverða
fyrirurðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
fyrirverði
fyriryrði
önnur persóna
fyrirverðir
fyriryrðir
þriðja persóna
fyrirverði
fyriryrði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
fyrirverðum
fyriryrðum
önnur persóna
fyrirverðið
fyriryrðuð
þriðja persóna
fyrirverði
fyriryrðu
nafnháttur
fyrirverða
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
fyrirverðurðu
fyrirvarðstu