garga
sagnorð
1
æpa hátt og frekjulega
hún gargaði á mig innan úr skrifstofunni
garga upp
hann gargaði upp þegar hann sá músina
2
gefa frá sér rámt, hátt fuglahljóð
gæsirnar görguðu
hrafninn sveimaði gargandi yfir fjörunni
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
garga
gargaði
önnur persóna
gargar
gargaðir
þriðja persóna
gargar
gargaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
görgum
görguðum
önnur persóna
gargið
görguðuð
þriðja persóna
garga
görguðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
gargi
gargaði
önnur persóna
gargir
gargaðir
þriðja persóna
gargi
gargaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
görgum
görguðum
önnur persóna
gargið
görguðuð
þriðja persóna
gargi
görguðu
nafnháttur
garga
sagnbót
gargað
lýsingarháttur nútíðar
gargandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
garga
gargaðu
gargið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
gargarðu
gargaðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
gargiði
görguðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
gargirðu
gargaðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
gargiði
görguðuði
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
gargaður
görguð
gargað
þolfall
gargaðan
gargaða
gargað
þágufall
görguðum
gargaðri
görguðu
eignarfall
gargaðs
gargaðrar
gargaðs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
gargaðir
gargaðar
görguð
þolfall
gargaða
gargaðar
görguð
þágufall
görguðum
görguðum
görguðum
eignarfall
gargaðra
gargaðra
gargaðra